با این که تایید حکم شش سال زندان علی اکبر محمدزاده، دبیر انجمن
اسلامی دانشگاه صنعتی شریف، در دادگاه تجدیدنظر با توجه به حکم هایی که به ویژه در
دو سال و چند ماه بعد از انتخابات جنجال برانگیز ریاست جمهوری خرداد ۸۸ صادر شده
چندان عجیب نیست، اما نگاهی به پرونده این دانشجو و قرار دادن آن در کنار دیگر حکم
های این دو سال می تواند روشن کننده بخشی از رفتار نظام حاکم بر ایران با مخالفانش
به ویژه فعالان دانشجویی باشد.
در روزهای بعد از انتخابات ۸۸، هزاران نفر در ایران بازداشت شده اند که صدها نفر از آنان از فعالان سیاسی، مدنی، دانشجویی و مطبوعاتی بوده اند و در حال حاضر بیش از صد نفر آنها در زندان های مختلف از اوین و رجایی شهر گرفته تا بهبهان و اهواز مشغول گذراندن دوره محکومیت خود هستند.
اما به نظر می رسد علی رغم صدور احکام عموما سنگین برای فعالان سیاسی شناخته شده و تایید بسیاری از این احکام در دادگاه های تجدیدنظر، برخورد نظام جمهوری اسلامی ایران با فعالان دانشجویی موثر، شدیدتر از دیگر گروه ها بوده است.
در میان فعالان دانشجویی شناخته شده، علاوه بر علی اکبر محمدزاده که به ۶ سال حبس قطعی محکوم شده، بهاره هدایت به ۱۰ سال و مجید توکلی به ۸ سال و نیم زندان محکوم شده اند.
درست است که در میان فعالان سیاسی نیز زیادند کسانی که به ۵ یا ۶ سال زندان محکوم شده اند (از جمله سعید لیلاز که حکم ۶ سال زندان او در دادگاه تجدیدنظر همزمان با حکم علی اکبر محمدزاده تایید شد) اما در عمل بسیاری از آنها در این مدت به مرخصی های طولانی مدت آمده اند یا حتی به صورت مشروط آزاد هستند.
همچنین از میان زندانیان حوادث بعد از انتخابات تنها فعالان دانشجویی بودند که به تبعید فرستاده شدند. با این که فرستادن تعدادی از زندانیان سیاسی از جمله کیوان صمیمی، احمد زیدآبادی، مسعود باستانی، عیسی سحرخیز و داوود سلیمانی به زندان رجایی شهر کرج نیز می تواند از مصادیق تبعید دانسته شوند، اما فرستادن مجید دری به زندان بهبهان و ضیا نبوی به زندان کارون اهواز (هر دو با فاصله حدود هزار کیلومتر از تهران) شدیدترین مجازات در این نوع بوده است.
مجید دری و ضیا نبوی هر دو از فعالان دانشجویی اخراج شده از دانشگاه هستند که در جمعیت دفاع از حق تحصیل عضویت دارند و به ترتیب به ۶ سال و ۱۰ سال زندان در تبعید محکوم شده اند.
علاوه بر این به نظر می رسد مقام های قضایی و امنیتی ایران در زمینه اعطای حق مرخصی نیز به فعالان دانشجویی تا جایی که ممکن است سخت می گیرند.
علی اکبر محمدزاده، مجید توکلی، ضیا نبوی و مجید دری از ابتدای بازداشت خود به مرخصی نیامده اند و میلاد اسدی (عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت)، علی ملیحی، بهاره هدایت و مهدیه گلرو هم در طول دوران محکومیت خود فقط یک بار و بعضا به مرخصی های دو سه روزه آمده اند.
البته تعدادی دیگر از فعالان سیاسی و مطبوعاتی از جمله عیسی سحرخیز، مهدی محمودیان و مسعود باستانی هم در کل این مدت هرگز به مرخصی نیامده اند و احمد زیدآبادی، بهمن احمدی امویی، عبدالله مومنی و چندین زندانی دیگر نیز تنها به مرخصی های بسیار کوتاه مدت آمده اند.
بهمن دارالشفایی
بیبیسی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر